- με συμβάσεις μιας ημέρας (εξτρά), ως και λίγων ωρών τη βδομάδα
- μέσα από δουλεμπορικά συνεργεία, ή Κοιν.Σ.Επ.
- με προγράμματα του ΟΑΕΔ, ή ως πρακτικάριος, πρακτικάρια από σχολές του κλάδου
- ως εποχική-εποχικός σε ξενοδοχεία και εστιατόρια
σε καλούμε να έρθεις στη σύσκεψη που οργανώνει το Συνδικάτο για την αντικατάσταση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς από τις ελαστικές μορφές εργασίας.
την Κυριακή 26 Οκτώβρη και ώρα 5.00μμ στο χώρο του Σωματείου εργαζομένων του ξενοδοχείου Royal Olympic (Καλλιρρόης 4 και Λεμπέση, στάση μετρό Ακρόπολη, στάση τραμ Καλλιρρόη, τρόλεϊ 2,4, ή 11)
Το Συνδικάτο το χρειάζεσαι και σε χρειάζεται κι αυτό!
Δίχως εσένα κανένας αγώνας του κλάδου δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα, γιατί με αυτές τις εργασιακές σχέσεις δουλεύει -σε πολλές περιπτώσεις- η πλειοψηφία των εργαζομένων σε μια επιχείρηση.
- Οι καμαριέρες στα περισσότερα μεγάλα κεντρικά ξενοδοχεία της Αθήνας, εργάζονται με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Αμείβονται στις περισσότερες περιπτώσεις σαν ανειδίκευτες εργάτριες, με δουλειά από μια μέρα τη βδομάδα ως και 30 μέρες το μήνα, αλλά και με εξαντλητικά ωράρια, μέσα από δουλεμπορικά συνεργεία που δεν εφαρμόζουν τη νομοθεσία και τη συλλογική σύμβαση, ή ακόμη και σαν έκτακτες (εξτρά). Πολλές φορές είναι ανασφάλιστες και απλήρωτες για μήνες, ενώ δεν τους χορηγούν άδειες κι επιδόματα. Όταν αρρωστήσουν δεν λαμβάνουν επίδομα ασθένειας, όταν μείνουν έγκυες χάνουν τη δουλειά τους.
- Η πλειοψηφία των σερβιτόρων, των μαγείρων, των εργαζομένων στη λάντζα εργάζονται σαν εξτρά προσωπικό, ο καθένας σε διάφορα ξενοδοχεία, εστιατόρια και catering, περιμένοντας καθημερινά πάνω από ένα τηλέφωνο να τους καλέσουν για δουλειά. Πολλές φορές περιμένουν για βδομάδες ένα μεροκάματο. Και σε αυτούς δεν εφαρμόζεται καμιά συλλογική σύμβαση, δουλεύουν χωρίς ωράριο, χωρίς διάλειμμα. Είναι οι περισσότεροι χωρίς ασφάλιση, δεν έχουν «δικαίωμα» να αρρωστήσουν ούτε μέρα.
- Οι νέοι εργαζόμενοι, είναι ακόμη χειρότερα εκμεταλλευόμενοι. Εργάζονται χωρίς καμιά ουσιαστική εκπαίδευση σαν καταρτιζόμενοι ή πρακτικάριοι στις επιχειρήσεις του κλάδου, για ένα κομμάτι ψωμί, με λιγότερα κι από 400 ευρώ, για όσο διαρκεί η πρακτική άσκηση ή το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ. Είναι όλοι ανασφάλιστοι και τα ψίχουλα που δικαιούνται τα παίρνουν πολλές φορές αρκετούς μήνες μετά τη λήξη της απασχόλησής τους. Ενώ δεν είναι εργαζόμενοι με δικαιώματα, δεν θεωρούνται άνεργοι και δεν παίρνουν ούτε επίδομα ανεργίας.
- Χιλιάδες εργαζόμενοι είναι εποχικοί. Δουλεύουν σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια για 4 με 5 μήνες το χρόνο, χωρίς ρεπό, κάθε μέρα, όλη μέρα. Προσπαθούν να επιβιώσουν στην καλύτερη περίπτωση με 5.000 ευρώ το χρόνο και επίδομα ανεργίας -κι όχι για όλους- 3 μήνες το χρόνο. Το σύνολο των δικαιωμάτων που απέμεινε καταστρατηγείται στους εποχικούς και οι επιπτώσεις στην υγεία τους δεν αποκαθίστανται.
Ποιος μπορεί να κλείσει τα μάτια μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα;
Σκέψου ότι